Dystrybucjonizm, czyli powszechna własność środków produkcji

Zasadniczo wyraża stworzony przez brytyjskich pisarzy Hilairego Belloca i Gilberta Keitha Chestertona postulat szerokiego upowszechnienia własności. Postulat ten skierowany jest zarówno przeciwko błędom kapitalizmu i socjalizmu, które – zdaniem dystrybucjonistów – opierają się na szerokiej proletaryzacji mas, czyli pozbawianiu ich własności.

Główny zarzut przeciwko kapitalizmowi jest taki, że, jak piszą autorzy, w kapitalizmie jest za mało kapitalistów… Ten ustrój społeczno-ekonomiczny służy największym graczom, garstce miliarderów, którzy posiadają prawie że na własność wręcz całe państwa i narody. Co ciekawe, autorzy ci bardzo wyraźnie wskazują na protestanckie źródła tak rozumianego kapitalizmu. Zwracają uwagę na błędność poglądu, jakoby za ten system odpowiadały wyłącznie osoby pochodzenia żydowskiego. Jest to ważny punkt, gdyż pogląd o żydowskim pochodzeniu kapitalizmu szeroko kolportowany jest choćby na polskiej prawicy, czego skutkiem jest przekonanie, że protestanci są tak samo ofiarami kapitalizmu jak katolicy, a to służy temu, aby polskich katolików czy narodowców dosłownie wpychać w ramiona niemieckich bądź też anglosaskich protestantów. Dla Chestertona czy Belloca było jasnym i oczywistym, że protestantyzm jest śmiertelnym wrogiem katolicyzmu i odpowiada za grabież majątku kościelnego czy po prostu katolików, która to grabież stała się kamieniem węgielnym nowego, stworzonego przez protestantów systemu gospodarczego, opartego na totalnym wyzysku człowieka.

Główny zarzut przeciwko socjalizmowi dotyczy tego, że tak samo jak kapitalizm proletaryzuje masy, jednocześnie uzależniając ludzi od „państwa niewolniczego”. Odbiera człowiekowi wszelką wolność i podmiotowość, a ze względu na swoje materialistyczne korzenie, odbiera także świadomość własnej duchowej natury.